Liberackie ciało i jego „Oka-leczenie” - Matuszyk, Łukasz (Er(r)go. Teoria - Literatura - Kultura, 2016)
Niniejszy artykuł skupia się na modelowym tekście liberackim, Oka-leczenie autorstwa Zenona Fajfera i Katarzyny Bazarnik, opublikowanym w 2000 roku i pokazuje, iż szeroko rozumiana fizyczność dzieła liberackiego jest niezbywalnym elementem czytania i rozumienia go. Tym samym, liberatura jest tu opisywana jako literatura totalna, nie tylko dlatego, że zarówno tekst, jak i elementy wizualne są kluczowe dla procesu czytelniczego, ale także dlatego, że fizyczne aspekty dzieła, np. puste lub wycięte miejsca, są nośnikami znaczenia i wyrażają określone sensy za pomocą swojej cichej obecności. Ciało liberackie to ciało, które może być zranione, zniszczone, czy nawet martwe. Co więcej, liberatura pokazana zostaje jako literatura, które nie tylko przechowuje i komunikuje określoną treść, ale także dosłownie pokazuje ją za pomocą nośnika - ciała - na którą treść została naniesiona.