The Rus and their Saints in the Slavic Teaching of John Paul II. Between History and the Present Day - Przebinda, Grzegorz (Przegląd Rusycystyczny, 2016)
Русь и ее святые в славянском учении Иоанна Павла II. Mежду историей и современностью Резюме Автор предпринял попытку синтетического описания отношения Иоанна Павла II — «Папы из Польши» — к религиозному наследию Киевской Руси как части духовно-исторического пространства, общего для России, Украины и Беларуси. Иоанн Павел II, черпая из духовного наследия ягеллонской Речи Посполитой, одновременно в своих высказываниях, апостольских вихитах, жизненной позиции и документах выступал за «экуменизм большей Европы», включающей как католический Запад и Центрально-восточную Европу, под духовным покровительством св. Бенедикта, так и Восточную Европу, покровителями которой являются братья Кирилл и Мефодий. В данном контексте польский Папа часто обращался к принципу «двух лёгких христианства», сформулированному в 1930 году российским поэтом-символистом и мыслителем Вячеславом Ивановым. В этом широком экуменизме как идейном базисе папского видения «Европы от Атлантики до Урала» своё место могут найти как верующие Римско-католической и Греко-католической, так и Православной церквей всех народов Южной и Восточной Европы. В статье подчёркивается, что экуменическая позиция польского Папы, в особенности по отношению к русскому православию, стала одним из важных факторов, благодаря чему стала возможна первая в истории встреча Папы Франциска I с Патриархом Московским и Всея Руси Кириллом I, состоявшаяся 12 февраля 2016 года на Кубе. Grzegorz Przebinda Ruś i jej święci w słowiańskim nauczaniu Jana Pawła II. Między historią a dniem dzisiejszym Streszczenie W tekście podjęto próbę syntetycznego opisu stosunku Jana Pawła II — „Papieża z Polski” — do religijnego dziedzictwa Rusi Kijowskiej, będącej dziś wspólnym dziedzictwem i przestrzenią duchowo-historyczną dla Rosji, Ukrainy i Białorusi. Jan Paweł II, przyznając się ze swej strony do duchowego dziedzictwa Rzeczpospolitej Obojga Narodów, głosił w swoich dokumentach, wypowiedziach, pielgrzymkach i postawach życiowych „ekumenizm większej Europy”. Należą tutaj zarówno katolicki Zachód i Europa Środkowowschodnia, mające za duchowego patrona św. Benedykta, jak i prawosławna oraz greckokatolicka Europa Wschodnia, której patronują bracia Cyryl i Metody. Polski papież często nawiązywał jeszcze w tym kontekście do zasady „dwóch płuc chrześcijaństwa”, sformułowanej w 1930 roku przez rosyjskiego poetę-symbolistę i myśliciela Wiaczesława Iwanowa. W tym szerokim ekumenizmie — będącym podstawą wizji „Europy od Atlantyku aż po Ural” polskiego Papieża — swe miejsce mogą odnaleźć zarówno katolicy obrządku łacińskiego i grekokatolicy obrządku bizantyńskiego jak i prawosławni wszystkich narodów Europy Południowej i Wschodniej. W artykule zostało podkreślone, że ekumeniczna postawa Papieża z Polski w szczególności wobec rosyjskiego prawosławia przyczyniła się do epokowego, pierwszego w dziejach spotkania papieża Franciszka I z moskiewskim patriarchą Cyrylem I 12 lutego 2016 roku na Kubie.