Чи досягла мети масова депортація: cвідки Єгови Львівської області УРСР після операції «Північ» («Трійка») у 1951–1955 роках: [Czy masowa deportacja osiągnęła swój cel: świadkowie Jehowy obwodu lwowskiego Ukraińskiej SRR po operacji „Północ” („Trojka”) w latach 1951–1955] - Dmytryszyn, Oleg (Wieki Stare i Nowe, 2024)
W artykule omówiono transformacje, jakie przeszła ukraińska społeczność Świadków Jehowy po akcji deportacyjnej „Północ” (lub „Trójka”) w latach 1951-1955, na przykładzie wspólnoty wyznaniowej obwodu lwowskiego Ukraińskiej SRR. Zmiany strukturalne, które nastąpiły wskutek deportacji większości rodzin wierzących na północny wschód Związku Radzieckiego oraz wskutek aresztowania mężczyzn pełniących funkcje przywódcze i kultowe w wyznaniu, doprowadziły do wielu zmian w praktykach religijnych, do komplikacji przywództwa społeczności, ograniczyły zakres pracy i skomplikowały działalność wydawniczą, ale nie powstrzymały działalności Świadków Jehowy w regionie. Przeanalizowane materiały archiwalne MGB i KGB zawierają informacje i dane o operacjach specjalnych, planach i działaniach państwa w celu zwalczania podziemia religijnego Świadków Jehowy, o agenturalnej pracy, o próbach uzasadnienia polityki represyjnej sowieckiego reżimu totalitarnego. W wyniku eksmisji wyznanie Świadków Jehowy nie zniknęło w obwodzie lwowskim, a plan przechwycenia przywództwa wspólnoty się nie powiódł. Zwolennikom grupy religijnej udało się samodzielnie zorganizować i opracować strategie przetrwania w podziemiu religijnym.