Abstrakt

W ostatnich latach dużą popularnością w nauce cieszą się badania nad teorią umysłu. Autorzy prac próbują określić udział różnych czynników wpływających na rozwój tej kompetencji u dzieci. Wśród zmiennych uwzględnianych w badaniach jest również niepełnosprawność dzieci lub ich deficyty rozwojowe. Szczególnie dużo badań powstaje w grupach dzieci ze spektrum autyzmu. Już w latach 90. XX w. zauważono, że brak słuchu może być jednym z czynników utrudniających nabywanie poszczególnych kompetencji w ramach teorii umysłu. Dzieci głuche osiągają umiejętności w zakresie mentalizowania z opóźnieniem 3–4-letnim w stosunku do swoich słyszących rówieśników. Niniejsza publikacja jest przeglądem badań dotyczących specyfiki rozwoju teorii umysłu u dzieci głuchych. Opisana została odmienność doświadczeń językowych i społecznych dzieci głuchych wychowywanych w rodzinach słyszących i dzieci głuchych rodziców głuchych. Wydaje się, że to właśnie deficyty w zakresie interakcji społecznych są odpowiedzialne za utrudniony proces nabywania teorii umysłu u dzieci głuchych.