Abstract

Artykuł podejmuje problem poczucia własnej skuteczności u studentów z uszkodzonym narządem słuchu. Rozpoczyna go krótkie wprowadzenie teoretyczne w zagadnienie poczucia własnej skuteczności oraz wskazanie głównego celu publikacji, jakim jest prezentacja wyników badań nad poczuciem własnej skuteczności u studentów słabosłyszących i niesłyszących w porównaniu do studentów słyszących. Kolejno w artykule scharakteryzowana zostaje próba badawcza, którą stanowi grupa 109 studentów z uszkodzonym słuchem oraz 291 studentów słyszących, z ponad 34 różnych uczelni na terenie Polski. Podjęte badania stają się następnie okazją do poruszenia problemu wyzwań metodologicznych dociekań wśród dużych grup osób słabosłyszących i niesłyszących. Autorka opisuje przyjęte rozwiązania w zakresie wyboru narzędzia badawczego oraz przygotowania podwójnej baterii kwestionariuszy badawczych – w polskim języku pisanym oraz w Polskim Języku Migowym. Szczegółowo prezentuje wyniki przeprowadzonych analiz badawczych, z których wynika, że badane osoby cechują się wysokim poczuciem własnej skuteczności. Wnioskiem z przeprowadzonych badań jest brak wpływu faktu i stopnia uszkodzenia narządu słuchu na poziom tytułowej cechy. Autorka podkreśla znaczenie wzmacniania poczucia własnej skuteczności u uczestników procesów oddziaływań edukacyjnych.