W artykule przedstawiono szkic personalistycznego modelu wychowania, opierając się na założeniach filozofii spotkania. Model ten przeciwstawiono dwóm klasycznym modelom: pragmatycznemu i woluntarystycznemu, wskazując na ich ograniczenie, czyli niedostatek aspektu aksjologicznego, etycznego. Podkreślono fakt, że w procesie wychowania uczestniczą dwa podmioty, z których każdy – dzięki osobowej relacji spotkania – ma okazję do otwierania się na drugiego i czerpania inspiracji do rozwoju. Jako najważniejszy cel wychowania wskazano uwrażliwianie na wartości moralne oraz uczenie zasad zgodnego z nimi postępowania – dla dobra osobistego oraz wspólnoty. Wyróżniono trzy poziomy procesu wychowawczego: poziom przededukacyjny (prewychowanie), poziom edukacyjny (wychowanie) oraz postedukacyjny (samowychowanie).
Język Polski
English
Hrvatski
